اعتیاد به الکل (  الکلیسم‌  )

 الکلیسم‌ عبارت‌ است‌ از وابستگی‌ فیزیولوژیک‌ (جسمانی‌) و روانی‌ به‌ الکل‌، که‌ موجب‌ بروز بیماری‌های‌ مزمن‌ و بروز مشکل‌ در روابط‌ ‏بین‌ فردی‌ و مشکلات‌ خانوادگی‌ و کاری‌ می‌شود.

علایم‌ شایع‌ ‏
مراحل‌ اولیه‌ :کم‌ بودن‌ تحمل‌ نسبت‌ به‌ بروز اضطراب‌ -نیاز به‌ الکل‌ در آغاز روز، یا در زمان‌های‌ استرس‌ – بی‌خوابی‌؛ کابوس‌
بروز یک‌ حالت‌ ناخوشایند و سردرد صبح‌ روز بعد از مصرف‌ زیاد الکل‌ و نیز بیشتر شدن‌ موارد غیبت‌ و حاضر نشدن‌ سرکار
مشغولیت‌ ذهنی‌ زیاد برای‌ تهیه‌ الکل‌ و پنهان‌ کردن‌ نوشیدنی‌ الکلی‌ از خانواده‌ و دوستان‌ – احساس‌ گناه‌ یا آزردگی‌ و تحریک‌پذیری‌ ‏وقتی‌ که‌ دیگران‌ می‌گویند که‌ وی‌ الکل‌ مصرف‌ می‌کند. مراحل‌ پیشرفته‌ .از هوش‌ رفتن‌های‌ کوتاه‌ مدت‌ به‌ دفعات‌؛ کاهش‌ حافظه‌
بروز یک‌ حالت‌ هذیانی‌ همراه‌ با لرزش‌ (علایم‌ در این‌ حالت‌ عبارتند از لرزش‌، توهمات‌، گیجی‌، عروق‌ ریزش‌، تندشدن‌ ضربان‌ قلب‌). ‏این‌ حالت‌ اغلب‌ در اثر نرسیدن‌ الکل‌ رخ‌ می‌داد. بیماری‌ کبدی‌ (پوست‌ یا چشم‌ها زرد می‌شوند) ‏ اختلال‌ رشته‌های‌ عصبی‌ دست‌ و پا و نیز دستگاه‌ عصبی‌ (کرخت‌ شدن‌ و سوزن‌ سوزن‌ شدن‌ در دست‌ها و پاها، کاهش‌ علاقه‌ و توانایی‌ ‏جنسی‌، گیجی‌، کُما)

علل‌ ‏
هنوز به‌ طور کامل‌ مشخص‌ نشده‌اند، اما موارد زیر را می‌توان‌ ذکر کرد:
• عوامل‌ شخصیتی‌، به‌ خصوص‌ وابسته‌ بودن‌، عصبانیت‌، جنون‌ و سرخوشی‌، افسردگی‌ یا در خود فرورفتن‌ ‏
تأثیرات‌ خانوادگی‌، به‌ خصوص‌ الکلی‌ بودن‌ والدین‌ یا طلاق‌ آنها
• عوامل‌ ارثی‌ ‏
• فشار اجتماعی‌ یا فرهنگی‌ برای‌ نوشیدن‌ الکل‌ ‏
• اختلالات‌ شیمیایی‌ در بدن‌ (شاید) ‏
• عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر ‏
• عوامل‌ فرهنگی‌. در برخی‌ از گروه‌های‌ قومی‌ میزان‌ الکلیسم‌ بالا است‌ که‌ ممکن‌ است‌ به‌ دلایل‌ اجتماعی‌ یا زیست‌شناختی‌ باشد. ‏
• استفاده‌ از مواد مخدر تفریحی‌ ‏
• بروز بحران‌ در زندگی‌، مثلاً بی‌کاری‌، نقل‌ مکان‌ مداوم‌، یا از دست‌ دادن‌ دوستان‌ یا خانواده‌ ‏
• عوامل‌ محیطی‌ مثل‌ در دسترس‌ بودن‌، مناسب‌ بودن‌ قیمت‌، و پذیرش‌ اجتماعی‌ الکل‌ در گروه‌ فرهنگی‌، کاری‌ یا اجتماعی‌ که‌ فرد ‏بدان‌ تعلق‌ دارد. ‏
پیشگیری‌

.....‏